Open brief aan Alcohol
Luister even, Alcohol. Ik vind dat we even goed moeten praten. Na gisteravond zit ik met enkele dingen in mijn maag, die er uit moeten. Het is lang goed gegaan tussen ons, maar na gisteravond realiseerde ik me dat we weer eens een goed gesprek moeten hebben. Dit is niet om er zomaar een punt achter te zetten, daarvoor is onze band te sterk. Maar gisteravond heb ik de hele tijd naar jou geluisterd, dus nu luister je maar naar mij.
Om te beginnen: waar haalde je dat idee vandaan om zomaar een uur lang naar slechte muziek uit de jaren '90 te luisteren? Een keertje Captain Jack en 2Unlimited, ok, dat is te doen. Maar DJ Paul Elstak, de Mosselman, Gabber Piet, Venga Boys, Shaggy en Mambo nr.5 gaat iets te ver. Mambo nr.5 komt zelfs niet eens uit de jaren '90, hoe je mij op dat moment anders kon doen geloven, snap ik nog steeds niet.
Zeg ook maar tegen Cola dat ik het niet relaxt vond dat ik jullie constant moest drinken. Soms wilde ik een glas overslaan, maar dan haalden jullie mij weer over. Je weet dat ik altijd bezwijk onder groepsdruk. Je hoort het beste met mij voor te hebben, af en toe zeggen dat ik moet stoppen, dat soort dingen. Maar gisteren was je gewoon helemaal losgeslagen. Je moedigde mij steeds weer aan om meer te drinken, zelfs toen ik al zichtbaar begon te wankelen en hard mee te zingen met bovengenoemde nummers.
Je kon het resultaat al gelijk zien; toen ik de taxicentrale belde, kwam ik amper uit mijn woorden en giechelde ik als een schoolmeisje. Ik had toen rustiger aan moeten doen, maar eenmaal in de kroeg aangekomen bestelde je alweer een nieuw rondje. Heel aardig bedoeld, natuurlijk, maar je had ook een Spa blauw voor mij kunnen halen. Daarna duwde je mij in de richting van mensen die ik amper ken, om er even mee te praten. Wat heb ik hen te zeggen? Helemaal niets! Op één of andere manier vonden ze mijn dronken gebrabbel toch vermakelijk, want ik hield het lang vol.
Maar dan het volgende; wat heb jij toch tegen mijn concentratie? Die ruzie tussen jullie tweeën was nergens goed voor, en je hoefde hem niet te blijven slaan toen 'ie al neer was. Exit concentratie. Dankzij jouw matpartij bleef ik nergens langer dan drie seconden staan. Want dan was ik die mensen alweer beu en liep ik verder, of ging ik weer een nieuw drankje nemen. En misschien is dit iets nieuws voor jou, maar mensen waarderen het niet als je midden in hun gesprek een andere kant opkijkt, ze onderbreekt met een zinloze vraag of gewoon wegloopt. Ik heb dan geen reputatie hoog te houden, maar je maakt het er niet beter op.
Dat valt allemaal in het niet bij wat je mij daarna liet doen. Daarmee beschaamde je mijn vertrouwen volledig. Je weet dat ik niet kan dansen, maar je bleef maar op me inpraten. Door de hele tijd dingen te zeggen als "waarom niet", "kom op", "doe niet zo mietig" en "je kan hartstikke goed dansen". En ik was zo stom om jou te geloven, dus ik ging dansen. Heel, heel, heeeeel slecht dansen. Dankzij jou. Niet cool, Alcohol, niet cool!
En waar was het nou allemaal goed voor? De avond eindigde dankzij jouw acties boven het toilet. Het was dan wel zo voorbij, maar ik blijf met mijn neus liever zo ver mogelijk van wc-water vandaan. Dit is toch geen manier om een avond af te sluiten? Denk daar de volgende keer maar eens over na.
Zie dit maar als constructieve kritiek. Je weet ook wel dat ik niet zonder jou kan. We hebben al bijna zeven jaar een relatie. En zoals in alle relaties, zijn er hoogte- en dieptepunten. Je bent er altijd voor mij; als ik dorst heb, dan les je die. Als ik verdrietig ben, vrolijk je mij op. Als ik blij ben, versterk je dat gevoel. Jij verlaat mij tenminste niet voor iemand anders en we begrijpen elkaar volkomen. Laten we deze avond gewoon als een leerzame ervaring opvatten en onze toekomst niet verpesten.
Zullen we zaterdag afspreken voor een nieuwe start?
Tot dan,
Rick
Geen opmerkingen:
Een reactie posten