Familie

Het is jammer dat ik nooit geestelijk of fysiek ben mishandeld door mijn familie. Mensen zijn dan toch net iets minder in je geïnteresseerd zonder zo'n donker verleden. Nu moet ik het dus maar hebben van mijn goddelijke lichaam en ijssmeltende glimlach. Toch kan mijn familie zo nu en dan zo gestoord als een kokosnoot zijn. En word ik alsnog mishandeld. Jippie!

Mijn vader; Kleine, maar sterke kerel. Heeft een lage tolerantie voor onzin. Als baby maakte ik dat al mee. Zit ik te huilen 's nachts, omdat ik constant naar beneden wil? Prima, mijn vader zet me op de stoel beneden, doet het licht uit en gaat naar boven (hij haalde me daarna gewoon weer op en ik ging eindelijk slapen). Zit ik een hele tijd om borstvoeding te janken? Pap zet me aan z'n eigen borst. Supergoor, maar effectief. Ik durf me niet meer te laten horen daarna. Maar drie dingen steken er boven uit in mijn geheugen wat mijn vader betreft.

- Mijn vader en z'n jongere broer mogen elkaar niet. Ik weet niet precies wat het is, maar ze kunnen elkaar niet uitstaan. Bij de laatste paar verjaardagen zaten ze elkaar al boos aan te kijken zoals in een slechte western, tot het op een gegeven moment explodeerde bij mijn oma. Mijn zus en ik waren nog jong en moesten in de eetkamer maar een beetje kleuren en tekenen en proberen niet te stikken in de viltstiften. Ondertussenhebben mijn ouders een nogal heftige discussie met mijn oom en tante, terwijl mijn grootouders alles een beetje proberen te sussen. Opeens wordt mijn moeder geduwd door mijn oom. Bam! Mijn oom leert wat manieren, dankzij de rechtervuist van mijn vader. Iedereen kijkt geschrokken toe; mijn opa en oma vallen bijna flauw, mijn tante begint haast te huilen, mijn moeder heeft even gemist wat er gebeurde, mijn zus en ik kunnen onze ogen niet geloven, terwijl het oog van m'n oom dichtzit. En wat zegt mijn vader? "Kom op, we gaan."

- Het is midden in de zomer en mijn zus ligt in de hangmat in de tuin. Het ene uiteinde is aan de boom vastgemaakt en het andere uiteinde aan de schutting. Die schutting staat er, omdat wij niet kunnen opschieten met de buren. Het had iets te maken met het feit dat ze waarschijnlijk uit een of andere hellepoort waren gekropen De buurman was zo'n idioot, dat als mijn zus of ik hem ergens tegenkwamen, hij zijn middelvinger naar ons op ging steken en uitschelden.........we waren nog maar 8 en 10 jaar oud. Afijn, de buurman komt naar buiten en roept tegen mijn zus dat ze het touw van de schutting af moet halen. Mijn vader zegt kalm tegen hem dat hij zich niet druk moet maken en de buurman loopt weg. Pap gaat zelf even naar binnen, terwijl de buurman plotseling weer terugkomt met een schaar om het touw mee door te knippen. Ik hoor een oerschreeuw en ik verwacht de Hulk te zien, maar ik zie nog iets veel coolers: een flippende vader. Hij pakt een bijl en klimt op de schutting. De buurman rent weg met de waardigheid van een kakkerlak die vlucht voor het licht, terwijl mijn vader (die nog half over de schutting hangt) hem naschreeuwt. Daarna klimt hij weer rustig van de schutting af en zegt tegen mijn zus dat ze mag blijven liggen. Fluitend loopt hij weer naar binnen. Een half jaar later waren de buren verhuisd.

O wee als je die hangmat losmaakt.

- Toen ik eenmaal 15 was, ging ik met wat vrienden zuipen op het strand. Ik drink een fles Martini in tien minuten leeg en kan amper meer op mijn benen staan. Een dronken vriend besluit mij daarom maar hard in mijn buik te schoppen. Zelfs wanneer ik op de grond lig blijft hij hiermee doorgaan. Natuurlijk ga ik van mijn stokje en mijn andere vrienden weten niet wat ze met me aan moeten. Het is nog ijskoud buiten, dus ja, de enige logische oplossing is om een stel jassen op mij te gooien. Shit, ze hadden nog werk te doen: ongemakkelijk klooien met 15-jarige meisjes. Gelukkig was er eentje in de groep met wat verstand, en hij belt mijn ouders. Mijn vader komt aan met de auto, loopt de trap af naar het strand en ziet mij onder de jassen liggen. Hij wilt me pakken, maar mijn vrienden zijn compleet achterlijk als ze dronken zijn. "Nee man, laat hem lekker liggen. Hij ligt goed zo, blijf van hem af, man, dude, kerel". Mijn vader is niet onder de indruk. "Mijn zoon ligt daar. Als jullie net snel uit de weg gaan, kan je een klap verwachten." En dat was het verhaal van die keer dat ik niet doodvroor op het strand, maar de volgende ochtend onder het zand en zonder herinnering van de voorgaande avond wakker werd in mijn eigen bed.

- Dan hebben we mijn moeder. Ik kan het bloed onder haar nagels vandaan halen, maar als ze er wat tegen doet is zij degene die zich na afloop lullig voelt. Ik was al kind weer eens onuitstaanbaar bezig. Schreeuwen, slaan, janken, gewoon strontvervelend dus. Niks werkte om mij te kalmeren, dus mijn moeder kon maar één ding doen; de corrigerende tik. -Klets!- Dat werkte wel en de rest van de dag was ik een engeltje. Maar dan wel een engeltje met een gloeiende rode handafdruk op mijn wang. De politie kon gewoon vingerafdrukken van m'n gezicht halen. De volgende dag bracht mijn moeder mij naar de crèche en ze schaamde zich kapot voor mijn 'high-five'-make up. Ik liep daar gewoon vrolijk rond, met vijf vuurrode vingers op mijn wang. En mijn moeder voelde zich een kindermishandelaar.

Als ik er niet zo uit zag, betekende het dat mijn moeder niet haar best deed.

Ze had ook een keer het geweldige idee om mij bijles te geven. Ik ben geen kei in wiskunde en zij denkt mij daarmee te kunnen helpen. Op dat moment was ik een 14-jarige puber, dan is het niet verstandig mij iets proberen bij te brengen. Maar ze gaat er voor. Ze legt mij Pythagoras uit, x en y, dat soort grappen. En ik zit maar een beetje te mokken, te klieren of ongeïnteresseerd te zijn. Ik ga overal tegen in en ik drijf haar zo tot wanhoop, dat ze uit woede op tafel slaat. Ze schreeuwt iets tegen mij van dat het me allemaal maar niets uitmaakt en loopt naar de kast. Ze doet de deur open, gooit de calculator erin en smijt de deur weer dicht. Slechte beslissing. Het is een glazen deur, dus er zit nu een enorme barst in. Hallo dikke rekening voor een nieuwe kastdeur! Ik ga er vanuit dat ik maar beter stilletjes naar boven kan sluipen en mijn moeder in stilte moet laten balen.

- Als laatste hebben we mijn zus. Zij is 2,5 jaar ouder dan ik, en was vroeger minder gestoord dan haar lieftallige broertje. Zo rond mijn tweede jaar ben ik constant bezig haar te slaan. Ik ben nog jong en mij is maar één ding duidelijk; sla het meisje wat altijd in jouw buurt is. Simpel zat, toch? Mijn ouders zeggen dus tegen haar dat ze de volgende keer terug moet slaan. En dat deed ze.

Ik ben op de overloop aan het spelen met mijn autootjes en zie mijn zus. Mijn natuurlijke instinct zegt dat ik haar moet slaan, en wie ben ik om dat te weigeren? Grote zus deinst even terug en bedenkt wat mijn ouders tegen haar zeiden. “Gewoon terugslaan.” Dus ze pakt een speelgoedauto, slaat mij vol op mijn hoofd, ik wankel naar achteren en val van de trap af naar beneden. Resultaat: een gat in mijn hoofd waar alle behoefte om mijn zus te slaan waarschijnlijk uit lekte.

Hierna werd de kussensloop gebruikt om mijn bloedende hoofdwond mee te verbinden.

Voor zover mijn nu-en-dan gekke familie. En het verhaal achter sommige littekens. Dan kunnen we nu weer verder gaan met het bewonderen van mijn veelgeprezen glimlach.

Voetbalclichés Deel 1

Voetbalclichés kom je altijd tegen in de voetbaljournalistiek. Je zou bijna kunnen zeggen dat die hele berichtgeving bestaat uit clichés. De journalisten gebruiken woorden waarvan mijn opa nog zou zeggen 'dat is zo 1950' en het ergste is, ze doen elkaar allemaal na. Ze schrijven zoals ze denken dat ze moeten schrijven en proberen indruk te maken met dure of interessant-klinkende woorden, in plaats van een fatsoenlijk artikel proberen te schrijven.

De vingers van journalisten die deze voetbalclichés gebruiken horen verbrijzeld te worden met een voorhamer:

"Schitteren door afwezigheid" Is een speler met radioactief afval besmet zodra hij ergens niet bij is?
"Het digitale thuis" Het is een fucking website, geen Virtual Reality-woning! Voetballers verdienen miljoenen, ze besteden ieder vrij uurtje met het cocaine snuiven uit de reten van Franse supermodellen, niet met spelen op Second Life.
"Het 'maagdelijk' witte shirt van Real Madrid" Wat is er zo maagdelijk aan iets wat toch nooit geneukt zal worden?

Het ontmaagde witte shirt van River Plate

"Op ...% van mijn kunnen" Ik zou graag eens een speler willen zien, die zegt 'ik denk dat ik tussen de 78,31 en 82,9863% van mijn kunnen zit, maar mijn calculator is stuk, en aangezien mijn kunnen dagelijks stijgt met een percentage van 0,08% is het moeilijk te berekenen wat mijn huidige kunnen is. Kennelijk kunnen jullie mijn kunnen nog niet kundig verkondigen".
"Het is door mijn hoofd gaan spoken" Who you gonna call? Ghosbusters! Tu-du-du-du-du-duu, tu-du-du-du-du-du-duu
"Niet onbetuigd laten" Als ik me een week niet heb afgetrokken, zeg ik wel eens dat ik mijn lul 'een week lang onbetuigd heb gelaten'. Ondanks dat dure woord, blijven mensen me een perverseling vinden.
"In een eerder stadium" Waar hebben ze het over? Teelbalkanker? Oooo, je bedoelt gewoon 'eerder', zeg dat dan meteen, dan hoef ik niet zulke misplaatste grappen te maken.
"Vanaf elf meter succesvol" Ik las laatst een artikel over een succesvol iemand die een vaccin tegen griep maakte, een bedrijf oprichtte wat miljarden per week binnenhaalt, hij ontmoette en trouwde met de meest perfecte vrouw op aarde en hij won alle Nobelprijzen van dat jaar, en dat allemaal vanaf elf meter.
"Een contract signeren" Tenzij die fucker dat ding grafeert met een ganzenveer gedipt in de inkt van een reuzeninktvis, denk ik dat je gewoon kan zeggen dat hij een contract ondertekent.
"We willen geen modderfiguur slaan" Wie wilt dat nou wel, maar soms moet je gewoon zo'n horrormonster op z'n bek slaan. Bijvoorbeeld als hij je vriendin lastig valt, of als hij je moeder beledigt en over je hond heen pist.

Kijk ze nou eens kijken. Laat die innerlijke woede in je los op hun modderige rotkoppen.

"Het vlaggenschip" Het voelt altijd vreemd, als hierover gesproken wordt in een artikel over pakweg FC Groningen. Groningen heeft weinig met vlaggen te maken, en het is geen schip. Waar hebben ze het dan over? Laten we het aan Van Dale vragen:
vlag·gen·schip (het)
1 schip van de bevelhebber van een vloot
2 grootste schip van een rederij
3 het beste product van een onderneming
Alleen bij PSV kan je zeggen dat de club een product is van een onderneming. Maar ik denk niet dat een club waar spelers hardop roepen dat ze wegwillen, waar een directeur werkt die zo mediageil is dat hij het liefst met een camera wil trouwen en waar ze ieder jaar een miljoenenschuld moeten wegwerken, gezien kan worden als het beste product van een miljardenbedrijf.
"In zee gaan" Hebben we het nou over een boot, of over een voetbalclub?
"De kleuren verdedigen van willekeurige club" Man, wat een discussies moeten dat zijn. "Het geel van RKC Waalwijk is fucking veel beter dan het blauw van FC Den Bosch. Blauw is voor smurvenmietjes!" Kleuren verdedigen; het is een fucking serieuze kwestie.
"De equipe van 'willekeurige trainer'" In plaats van 'ploeg' wordt soms 'equipe' gebruikt. Best leuk gevonden, als je even de letterlijke betekenis negeert: ploeg die deelneemt aan een internationale wedstrijd. Journalisten kunnen het natuurlijk gebruiken om een club te omschrijven die in de Champions League of zoiets meedoet. Ze zouden natuurlijk ook gewoon een normaal woord kunnen gebruiken en geen trieste poging doen om foute synoniemen te bedenken.
"De supporters konden met een goed gevoel huiswaarts keren" Hoe weet je dat zo zeker? Misschien belde een supporter wel zijn vrouw, nadat zijn club scoorde. Maar toen hoorde hij zijn beste vriend opnemen en zijn vrouw op de achtergrond hijgerig vragen 'Piet, sexy ding, kom snel terug naar bed, we zijn nog niet klaar'. Denk je nou echt dat die supporter met 'een goed gevoel huiswaarts keert'? Dat goede gevoel klopt al niet, en dat 'huiswaarts keren' ook niet, mocht hij naar de vrouw van zijn beste vriend gaan om haar te neuken.
"Het hoogste keurkorps" Het keurkorps is een korps van de beste militairen. Ik denk dat het nogal een belediging is om iemand die vijf koprollen maakt en met een brandcard van het veld moet worden afgevoerd nadat iemand op zijn teen staat, te vergelijken met iemand die terroristen op zevenentwintig verschillende manieren kan doodmaken.
"Een avontuur in het buitenland" Elke keer als zoiets gezegd wordt, denk ik dat die speler naar een oud tempelcomplex gaat, om schatten te roven á la Indiana Jones. Maar dan blijkt dat het nieuwe 'avontuur' niks meer inhoudt dan in een villa wonen en miljoenen verdienen. Wauw, wat een avontuur.

Een nieuw avontuur voor onze held

"Hij kan pronken met gerenommeerde clubs op zijn conduitestaat" Afgezien van het feit dat 'gerenommeerd' gewoon een duur woord is om een grote of bekende club te omschrijven, gaat het mij meer om 'conduitestaat'. O wijze man van de berg Van Dale, breng mij verlichting:
con·dui·te·staat (de)
1 beoordelingslijst betreffende gedrag en geschiktheid
Bedankt, wijze man. Nooit geweten dat zo'n mooi klinkend Frans woord niets meer betekent dan een schoolrapport.
"De cultuur van de club" Laatst werden bij opgraving enkele kannen, wapens en muurschilderingen gevonden. Archeologen gaan er vanuit dat deze afkomstig zijn uit de eeuwenoude cultuur van AC Milan. "Deze vondsten zullen ons meer inzicht geven in de cultuur van de club" aldus iemand die graag grote symbolische woorden gebruikt bij het beschrijven van een sportvereniging.
"polyvalent" po·ly·va·lent (bijvoeglijk naamwoord)
1 meer dan één waarde of werking bezittend
2 (scheikunde) een hogere valentie dan één bezittend
po·ly·va·len·tie (dev)
1 meerwaardigheid
Alleen mensen die het woord 'werking' heel ruim opvatten, zullen zeggen dat dit best een woord is om een multifunctionele speler te omschrijven. Zulke mensen noemen we ook wel waardeloze blaaskaken.
"De zaakwaarnemers/club/spelers/bobo's hullen zich in nevelen" Wattefuck is dit? Een fantasy-roman? Gaan de machtige tovenaars uit de magische nevel van Ragnorariak de epische strijd tegen de kwaadaardige trollen van Killian winnen? Geen idee, vraag het aan een nerd.

"Shit, daar komt weer zo'n mysterieuze zaakwaarnemer aan."

"De nieuwbakken trainer" Hmmm, hij ruikt nog vers.
"Penalty's zijn net een loterij" Duizenden spelers trekken een lootje, en maar één speler wint.
"De twaalfde man" In het geval van Feyenoord heeft de twaalfde man een dode fret als kapsel, dertig kilo frietvet in zijn buik, een tattoeage van Johnn de Wolf op zijn linkertestikel en een verstandelijke handicap.
"De hel van Istanbul" Het ruikt er naar kebab en knoflook, niet naar zwavel.

Willekeurige gedachten

Waarom staat de letter 'x' voor een kus? Het lijkt er niet eens op. En als ik een smsje krijg van iemand, en het eindigt met xxx, dan kan je er donder op zeggen dat ik aan andere dingen denk.

Buschauffeurs zie je altijd naar elkaar zwaaien als ze langs elkaar rijden. Waarom zie ik er nooit een chauffeur de andere negeren, of zijn middelvinger opsteken, of een groot bord omhoog houden met 'ik heb je vrouw gepaald'?

Ik stel dezelfde eisen aan vrouwen als aan hamburgers: ze moeten lekker zijn en mij op lange termijn een hartaanval bezorgen
Ik stel dezelfde eisen aan vrouwen als aan mijn boek: Ik ben best geïnteresseerd in wat ze te vertellen hebben, maar zodra dat niet meer zo is moet ik ze kunnen dichtslaan
Ik stel dezelfde eisen aan vrouwen als aan mijn bier: Ik wil ze 's ochtends niet zien.

Ik heb absoluut schijt aan het milieu. Ik laat apparaten dag en nacht aan staan, ik gooi zooi op straat en ik wil later een gigantische auto kopen die 1 op 2 rijdt. Mocht Moeder Natuur vinden dat ik te ver ga, dan zal ze wel een grizzlybeer op me afsturen ofzo. En dat is iets waar ik naar uitkijk sinds ik verlanglijstjes maak voor mijn verjaardag.

Het lijkt me geweldig om een rijke kunstliefhebber te zijn. Dan kan ik zomaar een galerij binnenlopen, gekleed in een deftig pak, hoge hoed en een monocle, en zeggen 'deze Monet zal leuk staan naast mijn Spider-Man-poster'.

Wat is een synoniem voor 'synoniem'?

Telkens als ik een heerlijk stuk vis of vlees heb klaargemaakt, maar ik een flauwe grap; "Dit is zo lekker, ik wil er mee trouwen." Mensen lachen dan maar een beetje uit beleefdheid. Wacht maar tot ze haar trouwjurk zien.

Ik ben heel emphatisch. Probleem is alleen dat ik geen zak geef om andermans emoties.

Soms is het beter om niks te zeggen over de olifant in de kamer. Als je hem negeert gaat 'ie misschien wel weg.

Op zonnige dagen houd ik er van om me zo netjes mogelijk aan te kleden, mijn haar tot in de puntjes te verzorgen en mijn schoenen te poetsen, om vervolgens naar het park te gaan en in het bijzijn van iedereen furieus in mijn neus te peuteren. Lentekriebels.

Hij sprak op een toon die aangaf dat hij alles al gezien had en ons een hoop levenslessen kon geven. Hij sprak echter ook op een manier die aangaf dat hij zijn elleboog nog niet van zijn reet kan onderscheiden.

Mensen met de nek aankijken is lastig als je alleen uit je nek lult.

Aah, de lente. Iedereen wordt er vrolijk van. Behalve Jeroen. Want Jeroen is lelijk en heeft een kutleven.

Ik zag laatst op het nieuws hoe een kinderhandel-imperium werd opgedoekt. Nooit geweten dat ooievaars zulke schoften waren.

De zon scheen, de vogeltjes floten, honden speelden in het gras en eenden kwaakten vrolijk in de vijver. Alles was perfect. Toch jammer van die zwerver die zich zat af te trekken in de bosjes.

Er is niks natuurlijks aan een natuurlijke dood. Je gaat gewoon dood omdat iets in je lichaam ermee ophoudt. Een fatale hartaanval op je 40e is dus een even natuurlijke dood als een hartaanval op je 94e. Opgegeten worden door een poema, of vernietigd worden door een zandstorm, dat is pas een natuurlijke dood.

En als je op je hoofd geraakt wordt door de hamer van Thor, dan kan je spreken van een bovennatuurlijke dood.

Soms vraag ik me af of ik wel de juiste carrierekeuze heb gemaakt. Soms denk ik gewoon dat ik beter een seriemoordenaar had moeten worden.

Die aardbeving in China is echt verschrikkelijk. Het lijkt me ook vreselijk voor veel van die schoolkinderen die nog vastzitten onder het puin. Ik bedoel; wat als je die anderen totaal niet mag en nergens over mee kan praten?

Er huist iets verschrikkelijks in mij. En het betaalt geen huur.

Op eenzame avonden wens ik dat ik schizofreen ben.

Ik heb een rare natte droom. Ik droom dat ik een souffleur ben bij een pornofilm. Het is heel erg eentonig om iedere keer als een actrice haar tekst vergeet, naar haar te fluisteren 'harder, harder, o ja lekker'.

Vlak voordat ik in slaap val, krijg ik de meest vreemde gedachten. Het ene moment zit ik nog te denken aan een opdracht die ik morgen moet maken, het andere moment verzin ik een gesprek met een deftige dame. Zij vraagt me 'uit welke stad komt u ook al weer vandaan', en ik antwoord 'kassabon'. Een ongemakkelijke stilte volgde.

Ik respecteer andermans mening. Ik luister er alleen niet naar.

In mijn vrije tijd teken ik graag snorretjes op coma-patienten.

Soms heb ik het gevoel dat mijn internet-router probeert de communiceren in morse-code.

Mijn oma gaf me geld voor mijn verjaardag. "Weet je al wat je er van gaat kopen?" vroeg ze. "Ja hoor, wiet en drank." Ik heb haar sindsdien niet meer gesproken.

Ik heb medelijden met orca's. Ok, ze zijn de beste jagers van de zee. Maar ze kunnen nergens hun jachttrofeën kwijt.

"Kunnen we niet gewoon allemaal met elkaar opschieten?" schreef de dictator in zijn dagboek.

Mijn verdriet verdrinken werkt nooit. Dat ding heeft zwembandjes.

Ik heb laatst iemand genezen van epilepsie. Ik maakte namelijk een voodoo-pop van hem en deed er vervolgens niks mee.

Soms vraag ik me af wat ons doel in het leven is. Daarna vraag ik me meestal af hoe ik met mijn vinger nóg iets dieper in mijn oor kan graven, want verdomme, het jeukt zo erg. (En daarna vraag ik me af wie er wint in een gevecht tussen Batman en Optimus Prime.)

Ik kijk er nu al naar uit om oud en seniel te worden, zodat ik vergeet hoe dom ik nu ben.

Huilen bij een zielige film maakt me niet minder mannelijk. Wat maakt het nou uit of ik toevallig toen ook nog vlechtjes in mijn haar had en een jurkje droeg?

Boekverfilmingen stellen mij altijd teleur. Niet om suffe redenen als 'de film volgde het verhaal van het boek niet', 'ze hebben de beste stukken weggelaten' of 'het werkt gewoon beter in een boek'. Ik vind ze altijd teleurstellend omdat de hoofdpersoon er nooit zo uitziet zoals ik me voorstelde: een blondine met grote borsten en een sombrero.

"Ik denk, dus ik besta" zei Descartes. Is dat eens even kut voor comateuzen.

Ruikt een roos even lekker, zelfs als het een andere naam heeft? Ja natuurlijk. Jij blijft toch ook een achterlijke randdebiel, hoe je jezelf ook noemt?

Laatst had ik in de kroeg een diepgaand gesprek met een mooie dame. Maar op een gegeven moment vertelde ze mij dat het nooit wat zou worden tussen ons. 'Maar waarom dan?' vroeg ik. Ze keek me aan met een combinatie van onbegrip en medelijden. Toen had ik door dat ik nogal dronken was. En dat zij geen mooie dame was, maar een barkruk.

Dolfijnen hebben, net zoals mensen, ook seks voor de lol. Behalve Flipper. Hij doet het om van zijn groupie's af te komen.

Ik ontmoette laatst mijn halfzus voor de eerste keer. Ik kan sindsdien de gedachte niet van me afschudden dat ze waarschijnlijk veel gaver was geweest, als ze samen met mij opgroeide.

Iets zegt me dat konijnen leukere religies kunnen bedenken dan wij.

Telkens als ik mijn mond opendoe, kijken mensen me raar aan. Ik begin ernstig te twijfelen of ik wel die Dali-schilderij op mijn tong had moeten laten tattoëren.

Is het woord 'ongein' niet het tegenovergestelde van zijn betekenis?

Als je het mij vraagt, ben ik niet schizofreen. Misschien moet je het maar aan mijn andere persoonlijkheid vragen.

Rookverbod

Het rookverbod in de horeca is eindelijk ingegaan. En de rokers vinden het niet leuk. Nou.fucking.en? Rokers kunnen een dikke pik eten. Na een avondje stappen vind iedereen dat ie naar een sigaret ruikt. Wat een onzin. We stinken zo hard dat het lijkt alsof we een avond lang in een gigantische asbak hebben zitten rollen. De tabakpaffers vinden dat het verbod onterecht en zijn van mening dat de regering zich bemoeit met iets wat ze geen reet aan gaat. En dat klopt. Maar dit is een vorm van fascisme waar ik me he-le-maal in kan vinden. Wederom: fuck de rokers. Mijn geluk gaat voor dat van hen. Zij gaan toch eerder dood.

Begrijp me niet verkeerd: ik vind het gewoon fijn dat dit verbod zomaar in wordt gevoerd. Als er nooit gesproken werd over het verbod, had ik er zelf nooit iets over gezed. Als het verbod er uiteindelijk niet kwam, ging ik ook niet zomaar een demonstratie houden om de wet tóch in te voeren. Nu ben ik gewoon blij dat roken niet meer mag, zodat ik de volgende dag tenminste niet naar tabak ruik, maar alleen nog naar oud zweet, pis en alcohol. Alle andere redenen die met ethiek, gezondheid en dat soort dingen interesseren mij niet. Als je aan een sigaret wil lurken, prima, ga je gang. En ik ben absoluut niet onder de indruk van de gevaren van het meeroken. Stel dat het ongezond is en ik later longkanker daardoor krijg? Boo-fucking-hoo. We gaan waarschijnlijk toch zowat allemaal later dood door kanker, op deze manier kan je tenminste met enige zekerheid wedden op welke vorm je krijgt. Zo krijg ik liever longkanker dan die andere vorm waar ik als man zijnde een fijne kans op heb: prostaatkanker. Als een arts longkanker probeert vast te stellen, steekt ie tenminste niet twee vingers in mijn reet zoals bij prostaatkanker.

"Had ik maar longkanker."

Het voordeel aan longkanker is dat je met een beetje geluk zo'n coole stembox krijgt. Ik zou de hele dag dat ding gebruiken om kleine kinderen bang te maken en helium-balonnen opzuigen om te kijken hoe mijn stem dan klinkt. Fuck bungee-jumpen, een roman schrijven, een record breken of zielige kinderen helpen, ik wil zo'n stembox hebben voordat ik doodga.

Tijd om kinderen nachtmerries te geven.....en misschien om een rapalbum op te nemen.

Er kleeft wel een nadeel aan het rookverbod. Nu weet ik namelijk niet zeker of ik nog langer ongemerkt ruften kan laten in de kroeg.